می نویسم من با نام تو

 مهربانم صداقت چشمهايت همان فصلی ست كه به انتظار نشسته ام سكوتت امتداد همان نگاهی ست كه ابتدای رويش بود ابتدای تپيدن روح. انگار سرخ ترين شقايقم را چيده ای تا سبزترين نگاهم برای تو برويد تا دستهايم امتداد غربت چشمهای تو را بنويسند. ای حضور پر ابهام! دستهايم را بگير وكنار سايه ات خوابم کن خوابی که هرگز بيداری نباشد...

عشق یعنی سوختن و ساختن عشق یعنی زندگی را باختن
عشق یعنی سربه دار آویختن عشق یعنی اشک حسرت ریختن
عشق یعنی مست و بی پروا شدن
عشق یعنی نفرت از عالم عشق یعنی بیزاری از خویشتن
عشق یعنی بینایی دیده فقط به معبود
عشق یعنی کور و کر شدن
عشق یعنی یک صدا شنیدن
عشق یعنی یک شخص دیدن
عشق یعنی سر تسلیم فرود اوردن

افسرده از اين عشق رسوا مي روم
دل خسته از اين بار غمها مي روم
تنها شدم ، تنهاي تنها مي روم
اي با دل ديوانه ي من آشنا
اي از من و از قصه هاي من جدا
تنها شدم ، تنهاي تنها مي روم
اي همه خواب و خيالم
خواهم كه باز آيي كنارم
روشن كني شبهاي تارم
بي تو من كسي ندارم
بيا ديگر كه بيقرارم
دور از تو اميدي ندارم

صدا كن مرا
صداي تو خوب است
صداي تو سبزينه آن گياه عجيبي است
كه در انتهاي صميميت حزن مي رويد
كسي نيست،
بيا زندگي را بدزديم، آن وقت
ميان دو ديدار قسمت كنيم.
بيا با هم از حالت سنگ چيزي بفهميم
بيا زودتر چيزها را ببينيم
ببين عقربك هاي قواره در صفحه ساعت حوض
زمان را به گردي بدل مي كنند
بيا آب شو مثل يك واژه در سطر خاموشي ام
بيا ذوب كن در كف دست من، جرم نوراني عشق را.
مرا گرم كن
.
.
.
.
و من در طلوع گل ياسي از پشت انگشتهاي تو، بيدار خواهم شد

دیشب ..
تمام ستاره ها را چیده بودی ..
ستاره مرا هم ..
و تنها شد........
ماه را میگوییم.
تمام شب را ستاره ساختم
تا بدست خالی آسمان هدیه دهم
اما.....
صبح شده بود

مي خواهم از آرزوهايم برايت بگويم پس خوب گوش كن

1.مي خواهم گلي باشم كه تو هر صبح آن را بو ميكني .نه مي ترسم تو آن را پرپر كني نمي خواهم پر پر شده تو باشم

2.مي خواهم نگين انگشتري باشم در دست تو مي درخشد .اما نه مي ترسم تو آن را گم كني نمي خواهم گمشده تو باشم

پس به آخرين آرزويه من خوب گوش كن اي كاش وقتي كه من مُردم بر سر قبر من بيايي تا دوباره قلبم به تپش آيد

اگه یکی دیدی که وقتی داری رد می شی بر می گرده و نگاهت می کنه بدون که براش مهم هستی

اگه یکی دیدی که وقتی داری از جایی می افتی با عجله میاد به سمت تو بدون براش عزیزی

اگه یکی دیدی که وقتی داری می خندی بر می گرده و نگاهت می کنه بدون که براش قشنگی

اگه یکی دیدی که وقتی داری گریه می کنی میاد با تو اشک می ریزه بدون که دوستت داره

و اگه یه وقت یکی دیدی که وقتی داری به یکی دیگه حرف می زنی ترکت می کنه بدون عاشقته

اگه يه روز من مردم و تو منو دوست داشتی پنجشنبه ها بيا مزارم گل سرخي را رو قبرم بزار تا هميشه اون گل رو که بهت داده بودم به خاطر بيارم....ولی....اگه تو مردی....من فقط يكبار... ميام مزارت..ميام و اون دسته گل سفيد مريم رو که با خون خودم سرخش کردم برات هديه ميکنم و عاشقانه کنارت جون ميدم تا بدونی هيچ وقت تنها نيستی !!

چشمان سیاه تو فریب ات می دهند ای جوینده ی بی گناه!
تو مرا هیچ گاه در ظلمات پیرامون من باز نتوانی یافت:
چرا که در نگاه تو آتش اشتیاقی نیست.
مرا روشن تر می خواهی
از اشتیاق به من در برابر من پر شعله تر بسوز
ورنه مرا در این ظلمات باز نتوانی یافت
ورنه هزاران چشم تو را فریب ات خواهد داد
ای جوینده ی بی گناه!
بایست و چراغ اشتیاق ات را شعله ور تر کن

من غروبي زرد و خستم كه زتو خاليه دستم
عاشق پائيزي از درد دل به امواج تو بستم
تو يه عمره تب عشقو تو نگاه من ميبيني
ولي با سخره و ساحل باز به گفتگو ميشيني
خورشيد طلائي من تو دلت همش ميميره
تن سرد آبيه تو منو از خودم ميگيره
كاش رو خاكستر قلبم ،تو يه روزي پا بزاري
اين تن سوخته از عشقو با خودش تنها نزاري
من ميخوام قصه عشقوتوي گوش تو بخونم
توي اعماق وجودت غرق بشم پيشت بمونم
تو به ژرفاي زميني،من تو قلب آسمونم
ولي من فاصله ها رو ميشكنم با دل و جونم
دل تو آبه اما دل من رنگ خزونه
لحظه به تو رسيدن خط آخر جنونه
كاش رو خاكستر قلبم ،تو يه روزي پا بزاري
اين تن سوخته از عشقو با خودش تنها نزاري

مي‌تونم تو لحظه‌هاي بي‌كسيت، واسه تو مرحم تنهايي باشم
مي‌تونم با يه بغل ياس سفيد، تو شبات عطر ترانه بپاشم
مي‌تونم از آسمون قصه‌ها، واسه تو صد تا ستاره بچينم
مي‌تونم حتي اگه دلت نخواد، واسه تو روزي هزار بار بميرم
مي‌تونم با يه سلام گرم تو، تا ابد زندگي‌مو آبي كنم
مي‌تونم رو شونه‌هاي مردونت، دردامو با هق‌هقم خالي كنم
مي‌تونم با تو به هر جا برسم، توي خواب اسمتو فرياد بزنم
مي‌تونم قصه‌ي ديوونگيمو، توي كوچه‌هاي شهر داد بزنم
مي‌تونم تا به هميشه پا به پات، توي هر قصه كنارت بمونم
مي‌تونم زير پر ستاره‌ها، واست از ليلي ومجنون بخونم
مي‌تونه نگاه مهربون تو، منو تا مرز شقايق ببره
مي‌تونه قشنگي برق چشات، منو از ياد حقايق ببره
مي‌تونه دستاي تو رو شونه‌هام، خبر از يك شب يلدا رو بده
مي‌تونه بوسه‌ي تو رو گونه‌هام، واسه من نويد فردا روبده
مي‌تونه صداي گرم خنده‌هات، همه قصه‌هامو رؤيايي كنه
مي‌تونه گرماي مهربونيهات، همه زندگيمومهتابي كنه
مي‌تونه وجود سرد و خستمو، شوق ديدار تو مبتلا كنه
مي‌تونه حس غريب بودنت، درداي زندگيمو دوا كنه
مي‌توني توخستگي‌هاي تنت، به من و شونه‌ي من تكيه كني
مي‌توني با يه نگاه زير چشم، دل كوچيكمو ديوونه كني
مي‌تونن رازقي‌ياي باغچه‌مون، تا هميشه بوي دستاتو بدن
مي‌تونن حتي اگه خودت نگي، واسه من از عشق تو خبربدن
مي‌تونن همه تو اين شهر بزرگ، منو ديوونه‌ي عشقت بدونن
بذار از اينجا به بعد مردم ما منو مجنون تو شعرا بدونن